Song van de dag (20-7-2018 bijgewerkt)

Die vervelende oorwurm die in je hoofd blijft zitten. En dan iets aangepast aan de luchthaven van vertrek.

Het meest internationale nummer in ons repertoire. Duits, Frans, Portugees, … Zie hier

Verbroederend gezongen door de Italiaanse band op het Connecting through Culture festival. Zie hier.

Dat moet Piano man van Billy Joël zijn. Twee keer op één dag uitgevoerd in de karaoke bar. @Jorgen: “There’s an old man sitting next to me, making love to his tonic and gin.”

De titel zegt het allemaal: Hou je vast, we gaan naar huis! Een perfecte titel voor de slotdag. PS De songtekst is gezwijmel over een geliefde en misschien alleen van toepassing op de karaokedame van Malta.

Omdat we pas na middernacht terug waren, duurde de trip tot en met dinsdag. Daarom ook een song van de dag. Ik zat eerst te denken aan Drei Tage wach van Lützenkirchen. Maar bovenstaand nummer (dank Ruben) past nog beter, omdat de trip voelt als één (hele) lange nacht. Veel te snel voorbij, maar volgepakt met prachtige momenten en herinneringen!

Daarmee is deze tijdelijke rubriek ten einde.

En weer thuis!

We zijn weer op Holtense bodem. Taxiën, uitstappen, bagage ophalen, auto/bus ophalen en inladen in een recordtijd van 30 minuten! Drie rondjes op de rotonde en even drie blaadjes van een knooppunt meegepakt om een afslag te nemen. Dus een goed verlopen terugweg.

Onderweg stuurde Stanley de reactie van de Nederlandse ambassadeur op ons optreden door: Wat hebben jullie een geniaal optreden verzorgd, dank daarvoor.

Steek die maar in je zak! #trots

Ook kregen we nog een filmpje van het nummer Speedy tijdens het festival doorgestuurd.

Al good things come to an end! Helaasch 😢

Maar we kunnen we terugkijken op een fantastische trip. Onze verwachtingen waren hooggespannen, want we maakten elkaar telkens gek tijdens de voorbereidingen. Zijn ze uitgekomen? Méér dan! Top geregelde reis, donders mooie optredens, ontzettend gelachen, Malta ontdekt, veel en mooie reacties van publiek!

Een hoogtepunt kiezen? Optreden tijdens het Connecting through Culture festival? De boottrip? Samen muziek maken met de Italiaanse fanfare? Who the f#ck is Alice in de karaokebar? Of toch het spelen vanaf de boot? Nee, ik kan niet kiezen. Één groot hoogtepunt! Alhoewel dat gedoe met die bagage, was wel iets minder.

We willen graag iedereen bedanken die direct of indirect heeft meegeholpen aan deze trip. Bedankt!

Oh ja, de foto bovenaan dit bericht (©Argibald). De Braandheultjes naar Malta halen was een bucketlist item van Stanley ✅

Weer op ‘t vasteland

Gisteravond hebben we weer in de Ierse karaoke pub gezeten. Nog nagenietend en nagloeiend van de geweldige boottrip. Harald was onze karaoke troef. Om de 2 à 3 nummers stond hij weer bij de microfoon. Meestal bijgestaan door een deel van de band. Harald maakte zoveel indruk op de presentatrice, dat ze hem spontaan de liefde verklaarde en speciaal voor hem I will always love you zong.

  • Harald in actie bij de karaoke

Topper van de avond was Alice, waarbij tijdens het refrein de hele pub meeschreeuwde met Alice, who the f#ck is Alice.

Ondertussen ging op Facebook het filmpje dat van ons in de Blue Lagoon was gemaakt een beetje viraal. In een paar uurtjes al ruim 800 views!

Barbarossa cruises When your music systems fails you have to improvise

Geplaatst door Christopher Magro op Zondag 15 juli 2018

Na, voor de verandering eens, een lange nacht, was er het laatste gezamenlijke ontbijt. Inmiddels bleek de teller van die ene Facebook-post al op ruim 1700 (!) te staan. En het totaal van de 4 filmpjes op zo’n 3800 👍👍👍

  • Zwembad, maar dat je vast al wel gezien 😉

De rest van de ochtend en middag werd gevuld met souvenirs kopen, koffie drinken, lunchen en zwemmen. Daarna in de bus naar het vliegveld. Wederom een hoop heisa bij het inchecken van de koffers en instrumenten. Maar nadat chef check-in Esther even functioneel boos werd, was ook dat hobbeltje genomen. Mooi op tijd vertrokken we. Om 20.08uur landden we in (shalalie) Charleroi. En dat is nu precies 2 minuten geleden.

  • Laatste foto op Malta (voorlopig)

Schuitje varen

Zondag zijn we met een boot langs diverse prachtige plekken langs de kust van Malta gevaren. We gingen voor anker in mooie baaien waar we zwommen. En omdat we de instrumenten mee hadden, konden we een setje spelen. Dat gaf dat prachtige taferelen. Een dweilorkest die vanaf een boot speelt in een zonovergoten setting! Wij vonden het geweldig!

  • Zwaar koper

Connecting through Culture 🇲🇹🇳🇱🇮🇹

Zaterdagavond was het dan zover: het doel van deze trip. Het Connecting through Culture festival. Het eerste tentje dat we tegen kwamen was van de Duitsers met Bier und Bratwust. Daarna en rij van tentjes van Ghana tot Italië en van China tot Australië. In het midden stond een podium waarop diverse acts te zien waren. Denk aan een Japanse, vrouwelijke, Sea Sick Steve, Italiaanse fanfare en Chinese zwaarddans.

Gekleed in oranje polo’s uiteraard, speelden we de eerste set met name Nederlandse nummers. ’t Dondert en ’t bliksemt, Kwestie van geduld en Amsterdam medley. Ondanks dat er een paar mensen meeklapten op de achterste rijen, was de sfeer erg rustig. De hoogwaardigheidsbekleders, waaronder de burgemeester, zaten op de eerste rij. Gebonden zijn aan een podium, da’s niet helemaal ons ding, maar we probeerden het publiek toch nog zo goed mogelijk te vermaken.

Nadat inmiddels een paar versnaperingen waren geregeld en we vrienden werden met de Duitsers #BierUndBratwurst was het tijd voor de tweede set. Doel was nu Gezelligheid, dus de trukendoos ging open: feestnummers, fietsen op ’t podium, blazers in de zaal, publiek interactie en muzikanten tussen het publiek. Zeer zeker oud-Hollandse gezelligheid en enthousiast publiek. Zelfs een vraag om toegift (uiteraard). Kortom het ging weer ouderwets los!

  • Foto’s van het optreden

Na ons speelde een Italiaans orkest. Geïnspireerd door onze losse manier van spelen ging de bekkenist (wat een mooie muzikanten zijn dat!!!) helemaal los! Eerst nog in bedwang gehouden door de dirigent, maar later: volle bak entertainment! Het publiek kreeg zo een geweldig toetje van dit festival.

Maar de koek was nog niet op, want direct erna ontstond geheel spontaan het echte Connecting through Culture gevoel. De Braandheultjes en de Italiaanse band speelden samen diverse nummers. Ze hedden nog nooit samen gespeeld, de één van papier en de ander uit hoofd, maar er ontstonden gezamenlijk mooie nummers. (zie filmpje 3). Zelfs bij de foto bleef het niet bij een visueel moment (zie video 4). Wat een geweldig slot van het festival!

  • Groepsfoto met Italiaanse band

Natuur en cultuur

Zaterdag was het tijd om het zuidelijke deel van het eiland te verkennen. Eerst naar de Blue Grotto waar je prachtig blauw water kan zien tijdens een boottochtje.

Daarna naar een prachtig uitkijkpunt. Onderweg veel muurtjes gezien van opgestapelde stenen waar Wilco maar niet over uitgepraat raakte. Dus mocht u binnenkort zo’n muurtje zien in Holten…

En tot slot naar Mdina. Een stadje als fort gebouwd. Dit was de vroegere hoofdstad en is prachtig om door heen te slenteren.

Vive les Bois de Chauffages

Man man man, dat ging los bij Open Waters! In het begin waren het met name de Nederlanders die de nummers meezongen. Zondag in het zuiden voor een Limburger en Amsterdam medley voor een Mokumer. Maar vanaf de tweede set werd een grote groep Fransen heel enthousiast. Publiek op de banken, Heultjes op de tafels, iedereen deed mee: één groot feest!

Aan het einde speelden we Griechische Wein, een nummer dat we niet zo vaak spelen, maar dat sloeg me een potje aan! De Fransen sloegen de armen om elkaars schouders en zongen uit volle borst een Franse tekst mee. Later kwam iemand ons bedanken dat we een Portugees nummer hadden gespeeld. “Welke dan?” vroegen we. Bleek het Griechische Wein te zijn. Kortom een nummer dat half Europa kent.

Na afloop kwamen in de gesprekken de gebruikelijke jullie moeten naar … komen opmerkingen. Alleen ditmaal met exotischere bestemmingen: Abu Dhabi, een 40-jarig huwelijk op Malta en Japan. Als er toch één van door gaat… 😋

Tot slot gingen we nog ff afkoelen in de zee. En ach… als je de instrumenten toch vasthebt, kun je net zo goed even wat spelen.

Al met al een topdag. Zaterdag het Connecting Through Culture festival

Heet, heter, zwembad

Het programma was gisternacht nog niet afgelopen na de vorige post. Na het goede hotel gevonden te hebben -een verhaal op zich- gingen we nog éééén biertje drinken. We worstelden ons door de uitgaansstraat heen en langs alle proppers. Meerdere uitnodigingen voor een Gentlemens club werden afgeslagen, ondanks dat je medelijden moest hebben met sommige dames: blijkbaar is de vierkantemeterprijs voor kleding op Malta vrij hoog!

Na een even gespiekt te hebben bij de kroeg waar we vanavond spelen, hebben we lekker geproost op de trip met een caloriearm biertje. Ook kreeg Stanley zijn Vrienden van Stanley Live shirt uitgereikt.

Ach en toen we naar ’t hotel terug gingen was het 4.00uur.

Vanochtend om 10.00uur vertrokken we met de bus en watertaxi naar Valletta centrum. Het was zo vroeg al erg heet en na de watertaxi had iedereen ’t zweet al in de bilnaad (geen foto) 😉 Na een wandeling door de mooie stad (mensen, kom naar Malta!) streken we neer op een terrasje in de schaduw. Het kwik zat inmiddels vér boven de 30•C.

Na de terugreis en een lekker broodje, gingen we maar eens gebruik maken van ons mooie zwembad.

We hebben geconcludeerd dat het artiestenleven zo slecht nog niet is: Tot middenin de nacht in de kroeg hangen, beetje slapen, beetje lanterfanteren, beetje op een terrasje zitten, zwembadje meepikken, eten en straks: De kroeg geweldig op de kop zetten met een optreden tijdens de Dutch hoempapa night bij Open Waters.

We hebben er zin in!!!

🎺🎷🥁🇳🇱🇲🇹🍻🍻